Mesleği bıraktı hatıralarını bırakamadı

-Balıkesir'in Ayvalık ilçesinde yaklaşık 70 yıl çalıştığı demircilikten emekli olan 87 yaşındaki Necdet Saban, çalışmasa da 5 yıldır düzenli olarak mini müzeyi andıran dükkanını açıyor, gelenleri ağırlıyor, sohbet ediyor.

0
773
Necdet SABAN
KABOTAJ Kurtuluş

İşini bıraktı ama hayallerinden vazgeçemiyor.

Balıkesir’in Ayvalık ilçesinde yaklaşık 70 yıl çalıştığı demircilikten emekli olan 87 yaşındaki Necdet Saban, çalışmasa da 5 yıldır düzenli olarak mini müzeyi andıran dükkanını açıyor, gelenleri ağırlıyor, sohbet ediyor.

At arabası tamircisi olan babasının yanında çalışan demirci ustasının işi bırakması üzerine eğitimini yarıda bırakan Saban, 11 yaşında çalışmaya başladı.

Yaklaşık 70 yıl çalıştığı demircilikten 5 yıl önce emekli olan Saban, mesleği bıraksa da yıllarını verdiği dükkanından, hatıralarından vazgeçemedi.

Duvarları ateş tuğlasıyla örülü içinde körük, örs, ocak ve diğer demirci aletleriyle mini müzeyi andıran dükkanını halen düzenle olarak açan Saban, bazen turistik amaçlı bazen de kendisiyle sohbete gelenleri ağırlıyor, akşama doğru da kapatıp evine gidiyor.

At Arabacılar Meydanı’na yakın dükkanına gelenlere mesleği, ilçenin eski günlerini, ateşi, demiri anlatan Saban,

yaptığı açıklamada, Makedonya göçmeni bir ailenin çocuğu olduğunu söyledi.

Babasının 1960’da vefat ettiğini ve bu işi kendisinin devraldığını vurgulayan Saban, uzun yıllar bu meslekte usta olarak çalıştığını anlattı.

Yaklaşık 5 yıl önce demir dövmeye yeterli gücü kalmayınca emekli olduğunu belirten Saban, şöyle devam etti:

“Aslında iş beni bıraktı çünkü kısmi felç geçirdim. Yürümekte zorlanıyorum ancak evde oturunca da canım sıkılıyor. Yavaş yavaş buraya geliyorum. Eş dost gelir, muhabbet yaparız. Saat 11.00’de gelirim ve dükkanımı açarım. Her gün 16.15’te kapatıp evime gidiyorum. Her gün aynı saatte açıyor, aynı saatte kapatıyorum. Bazen de turistler geliyor. Bazen ise kimse olmuyor, yalnız oturuyorum burada. Benim burası hoşuma gidiyor. Burası ömrümün geçtiği yer. Burada ben mutlu olurum. Kahveye gidip dedikodu mu yapacağım? Burada eğleniyorum, oturuyorum, hatıralarımla başbaşa oluyorum.”

Kendisi tanıyan gençlerin dükkan önünden geçerken hatırını sorduğunu belirten Saban, “Gençler, ‘Necdet usta nasılsın’ der, halimi hatırımı sorar. Ben de ona halini hatırını sorarım. Gülerek kendisini tanıyıp tanımadığımı sorar. Ben de onlara kendisini tanımam için babanı değil, dedeni söyle ki tanıyayım derim. Günümüz böyle geçiyor. Çok şükür Allah’a.” dedi.

Dükkanında önceden sıra olduğunu dile getiren Saban, “İsim yapmış ustaydım. Sonraları teknoloji geliştikçe demirciye gelenler azaldı. Yine de ayakta kaldık ancak şimdilerde dükkanda ocak yanmıyor, demir dövülmüyor. Dükkana gelenler bu sesleri duymuyor ama halen benim kulaklarımda.” diye konuştu.

Müzisyen tarafı da var.

Saban, demircilik yaptığı zamanlarda ek iş olarak 15 yıl boyunca keman çalıp sokakta sünnet çocuklarını gezdirdiğini kaydederek, ardından 10 yıl da Ayvalık’ta Mesut Duran Müzik Derneği’nde keman çaldığını, derneğin faaliyetini bırakması ile müzisyenliğe ara verdiğini ve 5 yıldır da içinden gelmediği için kemanını eline almadığını anlattı.

Saban’ın esnaf komşusu Bayram Ali Marul, “Necdet amcanın karşı komşusuyum. İki yıldır kendisini tanırım. Düzenli olarak her gün mesaiye kart basar gibi gelir dükkanını açar. Koltuğunda bütün gün oturur. Sorduğumuzda da anılarını anlatır, anılarını tazeliyoruz. Müstesna bir insan. Sanatçı bir ruha sahip. İyi bir sanatkar zaten kendisi. Eskiler anlatır bize onun nasıl br sanatkar olduğunu. Aynı zamanda kendisinden müzisyen olduğunu da öğrendik anlattıklarından. İyi bir keman ustası (Çaldığını) olduğunu da öğrendik” diye konuştu.

Ayvalık’a gezmek için gelen Faruk Ahmet Küçük de şunları söyledi; “Ayvalık’ta gezerken Necdet amcanın dükkanını gördük merak edip içeri girdik. Yaşına rağmen her gün gelip dükkanını açıyormuş. Güzel bir sohbetimiz oldu kendisiyle. Bize her gün düzenli olarak dükkanını açtığını, kendisinin durumu itibariyle çalışamadığı için oturduğunu gelenlerle sohbet ettiğini anlattı.”